ขอแนะนำตัวเองก่อนนะค่ะ ชื่อผึ้งค่ะ อายุ 28 ประกอบอาชีพ เปิดร้านอินเตอร์เน็ต
อยู่ที่จังหวัดลำปาง ตอนนี้ธุรกิจก็ไปได้ดีเรื่อย ๆ
ด้วยความที่มีเวลาอยุ่กับคอมกับเน็ตเกือบทั้งวัน ก็เข้าไปเปิดนู่นดูนี่
จนได้มาเจอและรู้จักกับบาคาร่า สนใจและอยากลอง
โดยส่วนตัวเป็นคนชอบเสี่ยงดวงอยู่แล้ว อยากรู้ว่ามันได้เงินจริงไหม
หรือแค่หลอกกัน โอนเงินก้อนแรก 2,000 บาท
คิดว่าถ้าโดนหลอกก็ถือว่าเงินพันนี้ซื้อประสบการณ์จะได้ไว้เล่าให้คนอื่นฟังได้ด้วย
ปรากฏว่า มันไม่ได้หลอก เล่นแล้วได้เงินจริงๆ เค้าโอนเงินให้จริงๆ ตื่นเต้นมาก
ครั้งแรกก็เล่นได้แล้ว ง่ายมาก กำไร 500 บาท ใช้เวลาแป๊บเดียวว
เล่นอยู่ที่จีคลับมาประมาณ เดือนกว่า ก็บวกอยู่เรื่อย ๆ วันละนิดละหน่อย
จนมาหลัง ๆ ก็ย้ายไปเล่นที่ไพลิน เพราะจีคลับเข้าไม่ได้ เข้ายาก
และเริ่มได้รุ้จักกับเว็บบอร์ดของไทยบาคาร่า
ทีนี้ก็เหมือนประสบการณ์มันเยอะขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มลงเงินหนักขึ้นเรื่อย ๆ (
แปลกที่ยิ่งรุ้จักมันมากเท่าไหร่ คุ้นเคยกับมันมากเท่าไหร่ จากที่เคยได้ง่าย ๆ
ก็ยากขึ้นเรื่อย ๆ ) การเล่นของผึ้งก็คือ ลงตอนแรกก่อนพัน
เสียเพิ่มเป็นสองพัน เสียอีกใส่ห้าพัน แล้วก็เพิ่มเป็นสองหมื่น จนมาหลังสุด
ใส่ทีเป็นแสน วางตาละ 20,000 หลายต่อหลายครั้งที่เสียที 3 – 5 หมื่น
แต่ก็สามารถเอากลับมาได้เกือบทุกครั้งภายในวันเดียวกัน
(เพราะลงทุนเพิ่มเรื่อย ๆ ซึ่งเสี่ยงมาก และไม่ควรทำ)
พอได้กลับมาก็คิดว่าเจ็บแล้วต้องจำแต่ก็ไม่เคยจำสักที ก็ยังเล่นอยู่เรื่อย ๆ
ผ่านมา 3-4เดือน ก็บวกอยู่ประมาณวันละ 1,000-5,000 (แต่ไม่ได้เล่นทุกวันนะค่ะ)
และแล้ววันซวยก็มาถึง ภายในวันเดียวเสียหมด 6 หมื่นบาท
เป็นเงินจากการกดบัตรเครดิตมา 2 ใบ เพราะไม่มีเงินเล่นแล้ว
(เดี๋ยวจะบอกทีหลังว่าเงินที่ได้ไปไหน) จนเหลือเงินก้อนสุดท้ายหนึ่งหมื่นบาท
จึงไม่กล้าที่จะเล่นทีละเยอะ ๆ เหมือนตอนมีทุน เลยค่อยๆ
เก็บเอาวันละนิดละหน่อย
ใช้เวลาเกือบเดือนอยู่เหมือนกันก็ได้ที่เสียคืนมาทั้งหมด ณ ถึงตอนนี้จึงค่อย ๆ
รู้แล้วว่าถ้าเราจะเอาคืนทีเดียวภายในวันเดียว ทั้งเสี่ยง ทั้งยากกส์
จึงเริ่มเข้าไปอ่านบอร์ดอย่างจริงจัง
เอาประสบการณ์ของคนอื่นมาเป็นแนวทางในการเล่น ไม่ว่าจะเรื่องการดูเค้าไพ่
การไม่ไปตัดมังกร ปิงปอง แต่ไม่เน้นเรื่องสูตร เพราะโดยส่วนตัวคิดว่าไม่มีสูตร
อยู่ที่จังหวะ เวลา ความพร้อมในการเล่นของเรา สติ สมาธิ การเห็นคุณค่าของเงิน
เพราะอยู่ในเกมส์เงินมันดูน้อยมากๆ เราศึกษาขนาดนี้คิดว่าไม่น่าจะพลาดแล้ว
ก็ยังพลาดได้เพราะความโลภเริ่มเข้ามาเยือน และอยากได้เงินเป็นจำนวนมาก
ๆในคราวเดียว กะว่าถูกตาเดียวก็จะเลิกเลย แหกกฎทุกวันที่เคยเล่น
ใส่ไปห้าหมื่นที่เดียว (ปกติเริ่มจากฝากทีละ 1,000 , 2,000) แทงตาละ 5,000
กะว่าได้ก็จะเลิก มันดันไม่ได้ และก็เสีย ๆ จนหมดเงินห้าหมื่น
นั่งหน้าเศร้าเลยคราวนี้ ส่วนเงินที่ได้ ๆ มาแสนกว่าบาท
เราก็ได้ไปติดต่อที่โรงเรียนคนตาบอดแล้วว่าจะไปทำบุญให้เค้า
ส่วนที่เหลือที่ได้มาแต่ก่อนเราก็เอาให้แฟนเก็บไว้หมด
(เพราะคิดว่าเค้าเป็นคนที่เก็บเงินเก่ง แล้วก็เห็นคุณค่าของเงินมากกว่าเรา
อีกอย่างจะได้เอาเงินมาเล่นทีละเยอะ ๆ อีกไม่ได้ ) และนับตั้งแต่เสีย 50,000
คราวนั้น ก็ไม่เล่นอีกเลย เพราะมีพี่ที่เรานับถือเค้าบอกว่าเราเป็นคนใจร้อน
เล่นแบบนี้สักวันก็ต้องพลาดอีก ไม่อยากให้เป็นเหมือนเค้า เค้าเล่นมาสิบกว่าปี
ชีวิตไม่มีไรดีขึ้นเลย เล่นน้อยๆ ได้ ใส่หนัก ๆ ไปหมด
ได้ฟังเค้าเล่าประสบการณ์ในการเป็นนักพนันมืออาชีพ เล่นมาสิบปีกว่า
(ขนาดมืออาชีพยังโดนขนาดนี้) นับตั้งแต่นั้นเราก็เลิกเล่นเลย
และหลังจากเลิกเล่น ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ ที่ไม่ต้องไปนั่งคิด นั่งเครียด
วนเวียนๆ คิดถึงแต่มัน ได้ก็มีความสุข เสียก็นั่งเครียดนั่งเศร้า
มันเหมือนหลุดพ้นจากอะไรสักอย่าง แต่ๆ ๆๆ เวรกรรมมีจริง ณ
ตอนนี้แฟนผึ้งดันเป็นคนเล่นแทนค่ะ เหมือนมีตัวตายตัวแทนยังไงไม่รู้
แต่ด้วยเค้าเป็นคนรู้คุณค่าของเงิน(ขี้งก) เค้าเล่นอย่างระมัดระวังมาก
ลงทุนหนึ่งพันบาท ได้200-500 ก็เอา เสียก็ยอมเสียแค่นั้น
ไม่ทบเงินเพิ่มเข้าไปเล่นเหมือนเรา ใจเย็น รอดูตาที่มั่นใจค่อยแทง
อาจเป็นเพราะผึ้งเคยเล่นก็เลยเอาประสบการณ์ของตัวเอง และของเพื่อน ๆ พี่
ๆไปบอกไปสอนเค้า เลยทำให้เค้ามีความรู้ก่อนที่จะเริ่มเล่น
เวลาได้หรือเสียก็ให้เค้ามาบอก จะได้ช่วยกันปรามว่าพอแล้ว
ทุกวันนี้ก็เล่นได้วันละ 500 – 1000 ถ้าเสียก็เสียแค่หนึ่งพัน
ผึ้งเป็นคนฝาก-ถอนเงินให้เค้า (เหมือนทำธุรกิจร่วมกัน
ถ้าคนที่เป็นแฟนกันยอมรับได้ก็ถือว่าโชคดีไป) รวม ๆ
แล้ววันที่ได้มากกว่าวันที่เสียประมาณ 80: 20 ก็ถือว่าโอเคอยู่
ส่วนหนึ่งถ้าได้มาก็จะเอาไปทำบุญอยู่เรื่อย ๆ และคิดว่าเป็นเพราะตรงนี้
ก็เลยทำให้เราได้มากกว่าเสีย จริงๆ
แล้วถ้าจะว่าไปบาคาร่าก็สามารถทำเงินให้เราได้จริง ๆ
แต่มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราล้วนๆ ว่าจะสามารถบังคับจิตใจตัวเองได้มากแค่ไหน
ได้แล้วพอหรือเปล่าเสียแล้วยอมจริง ๆ ไหม มันแค่นี้จริง ๆ
ถ้าจะให้ดีหาคนที่เข้าใจและก็งกหน่อยๆ
คอยเตือนคอยห้ามกันอยู่ด้วยกันเวลาเล่นก็จะดี (เพื่อนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
เวลาเล่นก็สำคัญไม่แพ้กันจากประสบการณ์นะค่ะ) และก็จะดีอย่างมาก
ถ้าเวลาเสียแล้วเราสามารถหัวเราะไปกับมันได้
หมั่นไส้ที่ไพ่มันออกได้กวนบาทาจริง ๆ ประมาณเรา 8 มัน 9
และไม่ว่าเราจะได้หรือเสียเราก็จะไม่เครียดไปกับมัน (
ยิ้มได้ทุกสถานการณ์ไม่ใช่เสียเยอะจนบ้า นะค่ะ) เพราะเงินลงทุนน้อย
ถึงเสียก็ไม่เจ็บปวดเท่าไหร่ ถ้าได้ก็เย้ ๆ ๆๆ ไปกับมัน…สนุกดี
เหมือนได้รางวัลพิเศษ…ได้กินข้าวนอกบ้านฟรี 1 มื้อ เสียก็อดอาหารดี ๆ
หนึ่งมื้อไป ที่เหลือก็เก็บไว้บริจาคให้กับคนที่ด้อยโอกาสกว่า
อิ่มอกอิ่มใจกันไป เห็นไหมค่ะว่าข้อดีมันก็มี
แต่ข้อเสียก็ร้อยแปดพันข้ออย่างที่เพื่อน ๆทุกคนเคยเจอกันนั่นแหละค่ะ
(คงไม่ต้องให้พูด เพราะคิดว่าน่าจะเคยผ่านกันมาทั้งนั้นรวมทั้งตัวผึ้งเองด้วย)
การบังคับจิตใจตัวเองสำคัญที่สุดในการเล่นเกมส์นี้ เล่นมันได้
แต่อย่าให้มันเล่นเรา เพราะถ้ามันได้เล่นเราแล้ว เราไม่รอดแน่ ๆ ค่ะ
(ตายหยังเขียดดดดดด)